شمس الدين حافظ
578
سفينه حافظ ( فارسى )
كه شاه جهان باد فيروز بخت * به اقبالش آراسته تاج و تخت زمين تا بود مظهر عدل و جور * فلك تا بود مرتع جدى و ثور خديو جهان شاه منصور باد * غبار غم از خاطرش دور باد به حمد اللّه اى خسرو جمنگين * شجاعى بميدان دنيا و دين بمنصوريت « 1 » شد در آفاق نام * كه منصور باشى بر اعدا مدام فريدون شكوهى در ايوان بزم * تهمتن نبردى بميدان رزم فلك را گهر در صدف چون تو نيست * فريدون و جم را خلف چون تو نيست نه تنها خراجت دهند از فرنگ * كه مهراج « 2 » باجت فرستد ز زنگ ز حل كمترين هندويت در وثاق * سپهرت غلامى مرصع نطاق سكندر صفت روم تا چين تراست * گر او داشت آيينه آئين تراست اگر ترك و هندست اگر روم و چين * چو جم جمله دارى به زير نگين همائيست چترت همايون اثر * كه دارد بسيط زمين زير پر بجاى سكندر بمان سالها * بدانادلى كشف كن حالها چو درياى مدحت ندارد كنار * ثنا را كنم بر دعا اختصار ز نظم نظامى كه چرخ كهن * ندارد چو او هيچ زيبا سخن بيارم بتضمين سه بيت متين * كه نزد خرد به ز درّ ثمين از آن پيشتر كآورى در ضمير * ولايتستان باش و آفاقگير زمان تا زمان از سپهر بلند * بفتحى دگر باش فيروزمند از آن مى كه جان داروى هوش داد * مرا شربت و شاه را نوش باد « 3 » [ 1 ]
--> ( 1 ) غرض شاه منصور آخرين سلطان آل مظفر مىباشد ( 2 ) مهراج نام پادشاه زنگبار بوده است ( 3 ) سه بيت آخر از نظامى گنجوى است . [ 1 ] پاورقى ساقى نامهء 2 - ساقىنامهها طبق نوشته تذكره ميخانه جمعا داراى 149 بيت و طبق نسخه ابو الفتح فريدون بايقرا 162 و طبق سفينه حافظ 184 بيت مىباشند .